دستورالعمل انجام دهيد!

نكته: زماني كه ميخواهيد اسامي را بنويسيد اطمينان حاصل كنيد كه اشخاصي هستند

كه شما آنها را مي شناسيد (يعني اسم الكي يا بيخودي ننويسيد!!!)

با زهم بايد گفته شود كه به آرامي و مرحله به مرحله به انتهاي متن برويد در غير

اينصورت نتيجه درست نخواهد بود و آنرا ضايع خواهيد كرد!

خوب حالا يك قلم و يك برگ كاغذ آماده كنيد - اول از هر چيز اعداد 1 تا 11 را

بصورت ستوني يا رديفي (زير هم) بر روي كاغذ بنويسيد.

2- سپس در جلوي رديف (ستون) 1 و 2 هر عددي را كه مايليد بنويسيد.

3- حال در جلوي رديف 3 و رديف 7 نام شخصي را از جنس مخالف بنويسيد.

خوب چطور بود؟ كف كرديد.. نــــه؟ ===

واااااااااااااااااااااای...الکی الکی داره ۷ روز میگذره و اردلان هنوز پا نشده

من مطمئنم اردلان زندست

مگه نه؟

مطمئنم که اینا همش خوابه

غیرممکنه وروجک مهربون ما ......ای خداااااااااااااااا

انقلاب کرديم تا اقتصادمان انساني شود... انسانيتمان اقتصادي شد!

انقلاب کرديم تا خيابان هايمان شريف شوند... شرافتمان خياباني شد!

انقلاب کرديم تا رنگ آزادي را ببينيم... اسارت رنگ شده را ديديم!

انقلاب کرديم تا دردهايمان درمان شود... درد بي درمان گرفتيم.....

واااای....همش مثل یه کابوس بود 

قطعه ۲۵ غلغله بود....همه اصفهان زار میزدند...آخه چرا؟؟؟؟

چه روزای بدی....

باور کردنی نبود...مامانشون فقط داد میزد من بچه هامو میخوام

همه گریه میکردن

شاهین....شفیق....پژمان....سعدی...حتی نوید پور نقش مند!!!وااااااای

یعنی باید قبول کنیم که دیگه اردلان پیشمون نیست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خدایش بیامرزد

شب بدیه...خیلی بد...

شنبه عصر بچه ها خواستن برن تریا...

شاهین زنگ زد گفت بیاین "سین" همه جمیم

جا نبود سر میز...همه جمع و جور نشستیم

کنار دیوار اردلان بود و منم صندلیمو چسبونده بودم بهش...

اونشب اصلا فکرشو نمیکردم چند روز بعدش....

اردلان ۱۹ ساله پاک و معصوم ما....امروز به همراه برادر گلش امیرعلی...

تو جاده تهران....با کامیون.....

خدا رحمتش کنه...اردلان ماه بود به خدا....بیچاره مامان بابشون

از دار دنیا همین ۲تا بچه را داشتن

بیچاره بیتا جی اف امیر علی

واسشون فاتحه ......

دم دمای غروب...اونم تو یه فصل دوست داشتنی...با یه سوز و نسیم آشنا.....

سرتو بالا کنی و یه آن چشمت بیفته به یه نفر که انگار ۱۰۰ ساله میشناسیش؟؟؟

یه روزی این اتفاق واسه منم افتاد...

خیلی شیرین بود...هم شیرین هم لذت بخش...

اما امشب تصمیم گرفتم تا ابد زیر لب زمزمه کنم...

لعنت به هر چی کوچه باریک و دم غروبه

لعنت به هر چی فصل دوست داشتنی و سوز و نسیمه

اصلا لعنت به چشمی که بی موقع باز شه

 .... یاد من کن!!!

میان خنده غرقم شاد شادم

تو هم وقتی میخندی یاد من کن

زمانی اشک در چشمم فراوان

تو هم گر گریه کردی یاد من کن

شبا وقت نیایشهای هستی

به یاد آن شبای عیش و مستی

به جان هرکه حالا میپرستی

یه دم دیوانه گرد و یاد من کن

چشای پاک تو آید به یادم

به یاد خنده مست تو شادم

کنار تو رهایم مثل بادم

تو هم شادانه باش و یاد من کن

شبی نا گه تو آمدی به خوابم

از آن شب من گلاویز شرابم

ز دوریت امیرم بد خرابم

بیا و آن امیر شو .... یاد من کن

مرا از چنگ درد و غم رها کن

یه گوشه چشمی هم نظر به ما کن

قبول شرمساری یه زن کن 

نفس/قبله/ امیرم یاد من کن

                                                        " دکتر شریعتی "